Autisme en passend onderwijs – Een verslag van een goed bezochte avond.

Onderstaand verslag is gemaakt naar aanleiding van de Auticafé Kennemerland Thema avond van 1 november 2016.


Nadat het bestuur en de vrijwilligers de zaal in orde hebben gemaakt en de koffie staat te pruttelen, komen de eerste bezoekers binnenlopen. Bij binnenkomst loop je eerst langs de uitgebreide foldertafel en boekentafel, waar van alles ligt met betrekking tot autisme. Folders mogen uiteraard meegenomen worden.

Om 20.00 opent Nanette de avond met een korte uitleg van het Auticafé Kennemerland. Annelies Castricum wordt voorgesteld als nieuw bestuurslid en is verantwoordelijk voor de PR van het café.

Vanavond zullen er 2 sprekers zijn: Astrid Ottenheym, Algemeen directeur Passend Primair Onderwijs Noord-Kennemerland (ppo-nk.nl) en Katinka Slump (adviesonderwijsrecht.nl), zij is onderwijsjurist en strijdt voor het recht op onderwijs voor ieder kind. Beide dames werken in het belang van het kind.

Astrid begint haar verhaal met de vraag ‘Wat betekend passend onderwijs?’ Er komen verschillende geluiden uit het publiek. ‘Falend onderwijs’ wordt er gezegd maar ook ouders die zeer tevreden zijn.
Astrid legt uit wat er is veranderd sinds de verdwijning van het rugzakje en met de intrede van het samenwerkingsverband sinds Passend onderwijs. En dat de samenwerkingsverbanden lokaal werken, over 1 of meerdere gemeentes. En ze verteld dat elk samenwerkingsverband zelf mag invullen hoe ze werken. Astrid verteld over hoe het gaat in Noord-Kennemerland, in haar organisatie. Als je kind op school tegen moeilijkheden aanloopt, ga je als ouders eerst naar de leerkracht, daarna zal een gesprek volgen met de leerkracht, evt de IBer, de ouders en iemand van het samenwerkingsverband. Samen zoek je naar een passende oplossing voor het kind.
Astrid legt uit waar de grens loopt van Noord-Kennemerland en toont een kaart hoe de samenwerkingsverbanden zijn verdeeld in Nederland.

Na de pauze begint Katinka met een compliment richting Astrid: haar organisatie heeft het heel goed voor elkaar.
Daarna begint ze haar verhaal, Nederland heeft een heel bijzonder onderwijsstelsel. Er is pas een onderwijsplicht sinds 1969. Ze neemt ons mee hoe dat ontstaan is, na de WOII. Dan legt ze uit wat dat nu voor ons betekend en wat er is veranderd sinds Passend Onderwijs zijn intrede heeft gedaan. Ze benadrukt dat er vooral veel ontkenning, angst, macht en kwetsbaarheid is. Ontkenning is een kind dwingen naar een school te gaan waar het zich niet thuis voelt. Ze verteld over een geval van een zwaar autistische jongen die, na een moeilijke en dappere strijd van zijn moeder, wereldonderwijs thuis krijgt. Over actievoerders, klokkenluiders, onderwijsvluchtelingen en vluchtelingen.

Dan verteld ze over de angst voor de leerplichtambtenaar, de jeugdbescherming en hoe de ouders in Nederland hun stem zijn verloren aan de schoolbestuurders. Sommige schoolbesturen zijn zo groot, dat het voor ouders onmogelijk is om iets voor elkaar te krijgen voor hun kind.
Het regulier onderwijs in Nederland is ingericht voor 90% van de jeugd, de overige 10% zijn verdeeld in groepen, zoals kinderen met autisme bijvoorbeeld. Het is een kleine groep, maar toch vind je steun bij elkaar als ouders en wordt je meer gehoord. Maar wat als jou kind zo bijzonder is dat het een eenling is, dan ben je als ouder alleen die voor zijn kind strijdt.
Er volgt een uitleg over welke positie je als ouder hebt in het onderwijssysteem en waar het samenwerkingsverband staat. Ook legt ze uit dat iedere school een budget heeft, waarmee ze bepalen wanneer en wat uitgegeven gaat worden. Vaak komt dit in een gesprek naar voren dat er moeilijk budget te krijgen zou zijn. Dit is het probleem van de school en niet van de ouder. Probeer te voorkomen dat dit probleem bij jou, als ouder neergelegd wordt.

Helaas moet er een einde gemaakt worden aan de avond. Heel jammer, want er zijn zoveel vragen en verhalen die nog verteld kunnen worden. Er wordt gevraagd of er alsjeblieft een vervolg kan komen op dit onderwerp, dat zo leeft.

Hieronder volgen een aantal artikelen die Katinka heeft uitgelegd:

Artikel 23 lid 2 Grondwet
Het geven van onderwijs is vrij, behoudens het toezicht van
de overheid en, voor wat bij de wet aangewezen vormen van
onderwijs betreft, het onderzoek naar de bekwaamheid en
de zedelijkheid van hen die onderwijs geven, een en ander
bij de wet te regelen.

 

Artikel 8 WPO
Het onderwijs wordt zodanig ingericht dat de leerlingen een
ononderbroken ontwikkelingsproces kunnen doorlopen. Het
wordt afgestemd op de voortgang in de ontwikkeling van de
leerlingen.

 

Art. 29 Kinderrechtenverdrag
De Staten die partij zijn, komen overeen dat het onderwijs aan
het kind dient te zijn gericht op de zo volledig mogelijke
ontplooiing van de persoonlijkheid, talenten en geestelijke en
lichamelijke vermogens van het kind;
op het bijbrengen van eerbied voor de ouders van het kind,
voor zijn of haar eigen culturele identiteit, taal en waarden,
voor de nationale waarden van het land waar het kind woont,
het land waar het is geboren, en voor andere beschavingen dan
de zijne of de hare;

Astrid Ottenheijm

Astrid Ottenheijm

Katinka Slump - © Peter Sneaterse

Katinka Slump

Bericht wordt gearchiveerd op 13-2-2017

Beleef autisme samen met ervaringsdeskundigen.

De eerste Auticafé thema avond -nieuwe stijl- is inmiddels achter de rug en we kunnen terugkijken op een zeer goed geslaagde avond!
Niet alleen was de belangstelling erg groot (met zo’n 50 stoelen bezet was de zaal nagenoeg vol) maar ook de gastsprekers Jellienke Winters en Gijs Horvers wisten de mensen van begin tot het einde te boeien.

pb_20160510D7200-0021In het eerste deel van de avond spraken ze over hun jeugd en het groeiende besef dat ze ‘anders’ waren dan hun leeftijdsgenoten. Dit verhaal werd aangevuld met foto’s uit hun jeugd- en studieperiode.

Toen ze eenmaal de diagnose Autisme hadden gekregen, hebben ze er hun missie van gemaakt om zo veel mogelijk mensen te laten begrijpen wat Autisme inhoud en dat je er goed mee kan leven.

“Mensen met Autisme zijn niet dom en emotieloos. Ze zien alleen de wereld net even anders dan mensen zonder Autisme.”

 

Het tweede deel van de avond stond in het teken van “Autisme zelf beleven”.
Zo kon je aan de hand van een aantal eenvoudige opdrachten ervaren hoe je, door het ontbreken van subtiele stukjes informatie in de instructies, niet in staat bleek te zijn deze snel tot een goed eind te brengen.

pb_20160510D7200-0086 ACK - 10-5-2016 ACK - 10-5-2016Het maken van een puzzel van slechts acht stukjes bleek een moeilijke opgave te zijn, omdat de enige uitleg was: “Maak de puzzel” en daarbij een logisch uitziende afbeelding werd getoond.
De puzzelstukjes leken wel op de afbeelding, maar de uiteindelijke puzzel was volstrekt anders als het voorbeeld. De mensen gingen op de automatische piloot aan het puzzelen en merkten dat er iets niet klopte, hierdoor duurde het langer dan je zou verwachten om zo’n puzzel te maken. Tijdens het puzzelen werden de mensen aangesproken op hun traagheid “Zo’n simpel puzzeltje zou je nu toch al af moeten hebben?” waardoor ze geïrriteerd raakten en nóg langzamer werden.

Mensen met Autisme zien en ervaren heel veel zaken zoals deze puzzelopdracht, niets is direct logisch en zonder goede informatie kan je vastlopen en problemen krijgen. Hieruit blijkt dat hun informatieverwerking anders verloopt dan bij mensen zonder Autisme.
Autisme is immers een informatie verwerkingsstoornis.

Het eerst Auticafé Kennemerland is een hele gezellige en leerzame avond geweest en de reacties die we kregen waren lovend.

Het volgende Auticafé Kennemerland is op dinsdagavond 20 september en gaat over Autisme en een verstandelijke beperking.   Spreker is Cecile Blansjaar, Orthopedagoog / Autisme specialist.

Zie de agenda voor aanvullende informatie, locatie en aanmeldadres.

 


 


 

Bericht wordt gearchiveerd op 1-7-2016